sanki her şey adamlar için

düşüncelerimin beni bile aydınlatamadığı bu yerde

başka zihinlere ışık tutma çabam bir hayli gülünç karşılanıyor

gitmek istediğim yerler uzaklaşıyor

görmek istediğim yerler bir toz bulutuyla kaplanıyor

kuru otlar üstünde yürüyorum tek başıma

duyduğum bir ses var. anlamsız. anlamıyorum.

sanki her şey adamlar için. edebiyat bile.

nefret ediyorum.

karşımdaki duvarları yıkılmaz sanıyorum. çizgilerimi ise kırmızı.

üşüyorum ve terliyorum. ellerim buz gibi. alnımda ter damlacıkları. 

kan donar mı, donma noktası suyu aşar mı bilmiyorum.

kadınlar var kurtlarla koşan, kadınlar var çiçekler içinde.

benim ruhum ne tarafta

bilmek istiyorum.